Noord: Soybomb

Noord

losjes naar Louis Ferdinand Céline

De amper tien jaar geleden zo trots gepresenteerde Holland BV maakt zwaar slagzij. Moslim-tsunami's die op de trotse Deltawerken beuken, neo-nazi's cq -commies, corrupte banken, afgetapte telefoons, chip-implantaties, biometrische paspoorten en binnenkort ook chemische castraties. Het onheil komt van alle kanten. Privacy kunnen we vanaf nu ook schudden. Batterijen camera's registreren je levenswandel. Big Brother is je buurman.

Iemand met een beetje historisch besef weet dan wel hoe laat het is. De hoofdpersoon in Noord verlaat het zinkend schip alvast. Richting poolcirkel. Land van duizend meren. Op bezoek bij een jeugdvriendin die, zo blijkt, een fortuintje verdient met aandelenzwendel. Onethisch? Nietzsche zei het toch al: een eerlijk mens is per definitie onethisch.

Wat is ethiek, in deze tijd nog dan. By the way, mevrouw sponsort ook eco-projectjes. De sfeer is gastvrij, ontspannen. De conversatie luchtig, politiek. Manlief is één van die net-niet bruinhemden die het in Oost-Europa weer goed doen in de politiek. Opa neuzelt wat na over de oorlog. Hoezo aan de verkeerde kant gevochten? Alle ingrediënten zijn kortom aanwezig om even lekker tot rust te komen...

Uitgangspunt is de stelling van de Franse schrijver Louis-Ferdinand Céline, dat de Tweede Wereldoorlog nooit helemaal is afgelopen. Al deed Céline die uitspraak tijdens de Koude Oorlog, de roze bril na het uiteenvallen van de Sovjet Unie kon snel weer af en de stelling bleef overeind. De oorlogsmachine draait; en zoals het zich laat aanzien de komende jaren weer een tandje hoger. De oorzaken zijn hetzelfde: ideologisch gekissebis, etnische haat, strijd om grondstoffen. Het oude vriendje religie is daar ook weer bij aangeschoven.

Noord is de tweede voorstelling uit het project SoyBomb: een reeks voorstellingen over trash en tegencultuur.