COLD BLOOD

Kiss & Cry

Filmmaker Jaco van Dormael en choreografe Michèle Anne De Mey maken live voor je ogen een film. Een vliegtuigreis, een woud in de mist, zeven plotse overlijdens.

De zaallichten doven. De camera draait. Actie! Vingers dartelen door een wonderlijk miniatuurdecor, camera’s zweven en dansen mee, een stem vertelt. Filmmaker Jaco van Dormael en choreografe Michèle Anne De Mey maken live voor je ogen een film. Een vliegtuigreis, een woud in de mist, zeven plotse overlijdens. Wanneer ze hun laatste adem uitblazen, verwachten de personages hun leven voor hun ogen te zien voorbijflitsen. Maar dat is niet wat er gebeurt. Er blijft maar één onverwacht beeld over… Een zachte, naar vanille geurende huid, het geluid van een schaap dat wordt geschoren, de geur van vers gemaaid gras in de zomer…

Even grillig als een dagdroom vertolkt Cold Blood deze levens in een gehypnotiseerd verhaal met een wel heel bijzondere humor. Luchtig viert het leven zijn laatste momenten van geluk. De herinneringen volgen elkaar op, stilletjes wegkwijnend of net levendig. Een dans lang blijft het bestaan onbeslist. De dood die zich aanmeldt, is vaak absurd, triviaal, en soms grappig. «Er is de mechanische dood, de organische dood, de dood die goed ruikt, de dood in het midden van de nacht, de plotse dood, de stille dood. `En dan is er nog de erotische dood’, gaat de tekst van Thomas Gunzig. In deze wereld des doods is er niets macaber aan een dans. Integendeel. Het is een eerbetoon aan het leven, aan de zintuigen, de liefde, de laatste momenten van licht en de herinneringen die eraan voorafgingen. Is er een leven vóór de dood? lijkt Cold Blood ons te vragen. Het antwoord ligt in deze handen die je ziet dartelen, in deze virtuoze vingers die zich vastklampen aan het leven en het schijnsel van de projectoren. De voorstelling verkent het minuscule, doorkruist wereldjes waarin het leven door een caleidoscoop wordt geobserveerd. In miniatuurdecors strengelen handen zich in elkaar en ontspannen, raken elkaar en laten los, keren terug alvorens voorgoed te verdwijnen.

Het collectief Kiss & Cry, aangevoerd door Michèle-Anne de Mey en Jaco Van Dormael, creëert opnieuw een cinematografische filmset op een podium, waar live kleine wereldjes worden gefilmd, bezield door zichtbare technici. Cold Blood neemt ons mee naar de achterkant van het decor, die een wereld onthult waar de illusie ongehinderd te zien is. Een optisch spel dat doet denken aan de verwonderingen uit onze kindertijd.

Credits

A show by Michèle Anne De Mey, Jaco Van Dormael and the collectif “Kiss & Cry” Texts Thomas Gunzig A collective creation by Grégory Grosjean, Thomas Gunzig, Julien Lambert, Sylvie Olivé, Nicolas Olivier with the participation of de Thomas Beni, Gladys Brookfield-Hampson, Boris Cekevda, Gabriella Iacono, Aurélie Leporcq, Bruno Olivier, Stefano Serra Direction Jaco Van Dormael and Michèle Anne De Mey Scenario Thomas Gunzig, Jaco Van Dormael and Michèle Anne De Mey -Cinematography Jaco Van Dormael and Julien Lambert Choregraphy Michèle Anne De Mey and Grégory Grosjean Director Jaco Van Dormael alternately with Harry Cleven and Nicolas Olivier Dancers Michèle Anne De Mey, Grégory Grosjean en Gabriella Iacono alternately with Nora Alberdi, Manuela Rastaldi, Denis Robert

Voor de theaters

Download hier het materiaal van deze voorstelling.
Vragen, neem contact op met Daan de Groot (pr @allesvoordekunsten.nl)

Recente berichten

"
"
"
"