DIEVEN | Jessie L’Herminez | Toneelschuur Producties

 

“Denkt u dat er veel van mijn soort zijn. Mensen zoals ik, die leven alsof ze niet leefden. Die zich door hun eigen leven heen stelen, voorzichtig en schuw, alsof niets daarvan hen toekomt, alsof ze geen recht hadden, zich erin te bevinden. – Alsof we dieven waren.”

Met veel humor schildert Loher twaalf portretten van verloren individuen aan de rand van de stad, die elkaar in de meest vreemde omstandigheden ontmoeten. Stadsbewoners die wanhopig op zoek zijn naar troost, erkenning, mededogen en de warmte van een ander, die zich een leven bij elkaar moeten stelen. Twaalf verschillende verhaallijnen die wel met elkaar verbonden zijn, maar nooit echt bij elkaar komen. Het zijn mensen die dromen van een beter leven maar er niet naar handelen, foute keuzes maken of er gewoon niet in slagen te bereiken wat ze willen.

Wolven bedreigen de stad. Zij leven in roedels, in groepen, in tegenstelling tot de personages in het stuk. De natuur die in actie komt tegen de mens. Of staan zij er tegenover. Zijn zij een gevaar van buitenaf, of een ideaal, een droom om na te streven.

Jessie L’Herminez over Dieven:
“Wat ik goed vind aan het stuk is dat het een maatschappij in al haar gespletenheid laat zien; een open wereld zonder eenduidige antwoorden of meningen en zeker geen eenduidige werkelijkheid. De herkenbaarheid van de angst van de meeste personages om het leven als zinloos te ervaren. De angst voor datgene, wat zich zou openbaren, als het leven niet meer op iets bepaalds gericht is; hetzij werk, liefde, sport, de zorg om een kind. Het schijnt dat wij altijd een doel moeten hebben in ons leven, ook al is het een verborgen doel. Maar het leven is er, ook als we niets doen, als we geen plan hebben.

Dit stuk laat eerder een ‘toestand’ zien, dan een ‘actie’. Door mijn aanpak wil ik het levendig en kleurrijk maken. Dieven is een goede combinatie van het tragische en het komische met sterke personages en goede dialogen. Grotesk en klein kwetsbaar naast elkaar. Het wordt een vervolg op mijn onderzoek naar grote en kleine speelstijlen. Alsof de personages zich door het leven heen spelen, bluffen. Tot ze het niet meer volhouden.

Jessie L’Herminez (1990) studeerde Theaterdocent aan de Academie voor Theater in Tilburg en studeerde af aan de Regie Opleiding van de Academie voor Theater en Dans op de Hogeschool voor de Kunsten Amsterdam. In haar afstudeerjaar maakte Jessie Shopping and Fucking van Mark Ravenhill. Haar tweede afstudeervoorstelling Een Carnaval maakte zij met professionele- en amateurspelers. Dit werd een mogelijk antwoord op Shopping and Fucking. Ook liep zij stage bij Woyzeck, regie Johan Simons bij het Burgtheater in Wenen. Tijdens het laatste jaar aan de Regie Opleiding ontdekte zij dat ze als regisseur specifiek verlangt naar acteurs die hun tekstuele ambacht sterk kunnen combineren met hun fysieke vaardigheden.

In het najaar van 2019 onderzocht Jessie in het Schuur Atelier: Mag ik mijzelf aan uw voeten leggen hoe zij een eigen expressionistische en fysiek technische speelstijl kon ontwikkelen. In het voorjaar van 2020 zou Jessie ook Starring #23 regisseren, de jaarlijkse productie voor en door jongeren. Deze is vanwege het coronavirus komen te vervallen. Op dit moment werkt zij aan de Toneelschuur productie De Stoelen, die vanaf 25 sep ’21 te zien is.

CREDITS
regie Jessie l’Herminez tekst Dea Loher met o.a. Mara van Vlijmen en Nimüe Walraven, totaal zes acteurs.

SPEELPERIODE
april en mei 2023, première 6 april 2023 Schuur Haarlem.