Zigeunerkind met traan | Giovanni Brand | Likeminds

‘Als mijn oma droomt, droomt ze over de toekomst. Wanneer ik droom, droom ik over het verleden.
Beiden dromen we van iets waarvan we geen weet hebben. Dag na dag komen we meer te weten
over onze toekomst en ons verleden. Komen we erachter dat ons verleden noch onze toekomst
geruststellend is. En toch blijven we dromen.’


Zijn oma groeide op op het woonwagenkamp en sinds kort weet hij dat hij afstamt van de Roma.
Toen hij uit de kast kwam, voelde het alsof dat deel van hem op het woonwagenkamp niet mocht
bestaan. In zijn queeste vraagt Giovanni zich af: als je afstamt van de Roma, mag je je dan ook Roma
voelen en noemen, ook al ben je al meer dan tien jaar niet meer op het woonwagenkamp geweest?
En klopt het dat je niet welkom bent op dat woonwagenkamp als je uit de kast bent gekomen? En
worden Roma op hun beurt door de hele wereld met de nek aangekeken?

In Zigeunerkind met traan opent Giovanni werelden die vaak gesloten blijven. Dit doet hij samen met
Chris Comvalius die zijn oma speelt. Samen geven ze een inkijk in de wereld van de
woonwagenbewoners en kijken ze via de dromen van oma in de toekomst. Oma heeft een derde
oog. Ze ziet, koestert en beschermt haar kleinzoon, hij probeert op zijn beurt oma te
beschermen voor het verleden.
Giovanni gaat op een zoektocht naar zijn roots die bol staat van de oordelen en vooroordelen
en ervaart de smalle marges van begrip en acceptatie. Hij komt erachter dat oordelen in onze natuur
zit, zoals ook het Roma-bloed in hem zit. Je kan het negeren maar het is niet te ontkennen.

CREDITS
Tekst en spel: Giovanni Brand Spel: Chrisje Comvalius Regie: Lynn Schutter Kostuum: Nightmare disorder Bouw decor: Gino Post

SPEELPERIODE
Speeldata volgen nog.

VOOR DE THEATERS
Download HIER het materiaal van deze voorstelling.
Contactpersoon publiciteit is Hanne van de Vuurst (publiciteit @likeminds.nl)

OVER GIOVANNI BRAND
Giovanni Brand is een performer en schrijver, afgestudeerd van de Toneelacademie Maastricht. Hij
vertrekt altijd vanuit zijn intiemste gedachten waardoor er in zijn werk altijd een enorme persoonlijk
noodzaak zit. Deze persoonlijke noodzaak zet hij tegenover de wereld waarin we nu leven. Op het
toneel is hij grenzeloos omdat hij gelooft dat er geen grenzen zouden mogen bestaan, in welke vorm
dan ook. De donkerte die in zijn werk schuilgaat staat in contrast met de lichtheid die hij als persoon
met zich meebrengt. Zowel op het toneel als in zijn leven.